Scripta Privata

Some authors, notably Martin Ferguson Smith (MFS), use the nomenclature scripta privata to group together a miscellaneous collection of pieces of text that appear to come from works that were not part of the main treatises or the maxims (or the Letter to Antipater). This nomenclature was created by William in his pioneering work: Fragmenta. Ordinavit et Explicavit Iohannes William; Johannes, William, Teubner 1907 ISBN 10: 1173108513.

Writing in 1972, MFS  states that, "The scripta privata comprise HK fr. 3 (=Chilton fr. 49), HK fr. 2 (=Chilton fr. 50), HKfr. 26 (=Chilton fr. 51), HKfrr. 21-4 (=Chilton frr. 52-3),' and NF 3". To this group he also wanted to add NF18, which was one of the subjects of his piece at that time.

These scripta privata were an odd assortment and include works such as Letter to Mother (a work attributed to Epicurus, rather than Diogenes), Letter to (a) Friend(s) (termed  epistula ad amicos data by William) and a will written by Diogenes. 

MFS claims that HK frr. 21-4 and almost certainly NF 3 belong to the Letter to Mother.

HK fr. 26 is the closing passage of epistula ad amicos data. Diogenes addresses a friend, a certain Menneas, and mentions how well he was looked after by Karos and Dionysios on previous visits to Rhodes. MFF feels that he is addressing more than one friend though. He claims that it is possible, therefore, that NF I8 belongs to the same letter.

Another possibility for NF18, MFS claims, is that like HK fr. 2 It is part of Diogenes' will. At the beginning of the will, in which he announces that he is giving instructions. The actual instructions are not given in the extant passage, but presumably related to the setting up of the inscription in the event of the sick and aged Diogenes dying before it was completed. And therefore NF18 might be part of these instructions. 

Finally MFS turns around and states that, "However, it is much more probable that NF 18 belongs to the same writing as HK fr. 3, a short introductory fragment in which Diogenes mentions philanthropy towards foreigners, and refers to the demonstrations of physical and ethical matters which he has given 'in the places below'. 

At that point in 1972, the great flood of new pieces were yet to be found. Therefore I shall return at future postings to address extra pieces of these scripta privata that came to life and started to coalesce into a more cohesive whole. 

Fragments 66 & 67

Fragments 66 & 67 (numbered 22 A & B by Cousin and 33 by Usener) are particularly interesting because they include two of the "maxims" across the bottom of the main text. 

Column 1

της ούσης κακόνου κ[αί

εκείνης, εγώ δε περί μ[έν

της αφροσύνης μετά μακ

ρόν ε'ρώ, περί δε των ά-

5          ρετών και της ηδονής

ηδη. εί μεν, ώ άνδρ[ε]ς,

το μεταζύ τούτων τε και

ημών προβεβλημένον

επίσκεψιν ειχεν, τί της

10        ευδαιμονίας ποιητικον,

έβούλοντο δ' ούτοι τας άρε-

τας λέγειν, δ δη και άλη-

θες έτύνχανεν, ούδεν

αλλ' έδει ποιεΐν, η τούτοις

COLUMN 2

συνο]μογνωμονουν -

τα μη] εχειν πράγματ

αε.π]ε ί δ,'ώς λέγω, το πρό-

β[λημ]α οΰ τοΰτο έστιν,

5          τ[ί τή]ς ευδαιμονίας ποι-

ητ[ι]κόν, τί δε το ευδαι-

μον[ε]ϊν έστιν, και ου κα

τά το [ε]σχατον ή φύσις

ημώ[ν ό]ρέγετα[ι, τ]ην

1 0       μεν [ή^δονην [όμουμα]ι και

νΰ[ν κ]αί άεί, πασιν" Ελλη-

σι κ[αί] βαρβάροις μέγα

έν[βο]ών, της άριστης

δια[γ]ωγη; ύπάρχειν τ[έ-

COLUMN 3

λος, τας δέ άρετας, τας

νυν άκαίρως υπό τού

των ένοχλουμένας,

( άπα γαρ της του ποιητικού

5          χώρας είς την του τέλους

μεταφέρονται ) τέλος

μεν ούδαμοΰ, ποιητ1--

κας δε του τέλους είναι.

τοΰτο τοίνυν δτι εστ' ά-

10        ληθές, ηδη λέγωμεν

ένθεν άρςάμενοι. ει

τις άρα ερωτησαι τινά,

καίπερ εΰήθους δντος

του ερωτήματος, τίς ίσ-

COLuMN 4

τιν, δν ώφελοϋσιν α[ί άρε-

ταί αύται, δηλονότι φή-

σει τον άνθρωπον. ο[ύ

δη γε των παριπταμέ-

5          νων τούτων οιωνών,

όπως πτησονται καλώς

η των άλλων ζώων έκασ

τουπ οιούνται την πρ[ό-

νοιαν, καταλιποΰ[σ]αι

10        την φύσιν, η σύνεισιν

και ύφ' ης γεγέννηντα[ι,

άλλα ταύτης ένεκα πρ[άτ-

τουσι πάντα και είσίν α[ί ά-

ρεταί. εκάστην ούν ο. .

VI. "Ενεκα του θαρρεΐν ές ανθρώπων ην κατά φύσιν άγαθο'ν, έξ

ών άν ποτέ οιός τ'] η τοΰτο παρασχεν[χζίΰ$οίΐ.

VIII Ουδε μίαη δ]ο^ καθ' έαντην ^[ακόν άλλα τα τινών ηδονών ποιητικά πολλαπλασίους επιφέρει τας οχλήσεις τών ηδονών.

The source here is Ernst Kalinka and Rudolf Heberdey, L'inscription philosophique d'Oenoanda in the Bulletin de correspondance hellénique. Volume 21, 1897. pp. 415. 

Fragment 55

This looks like an introductory page if ever we saw one. Its location of the text in the centre of what would have been two or more slabs has the feel of an "opening slide" to the Great Inscription. 

ΔΙΟΓΕΝΟΥΟ

ΑΝΔΕωζ

ΠΑΘΩΝΚΑΙ

ΕΠΙΤΟΜ

The source here is Ernst Kalinka and Rudolf Heberdey, L'inscription philosophique d'Oenoanda in the Bulletin de correspondance hellénique. Volume 21, 1897. pp. 398. 

Fragments 7 & 8

These two pieces are interesting for they are divided across two blocks horizontally, which is not common in the Inscription. The first part is the upper block and was numbered 7 by Cousin  and 2 by Usener. Its height is 0.335 m, width is 0.68 m and thickness is 0.35m. Fragment 8 (according to Cousin) and 3 by Usener. Its height is 0.48m, width 0.75m and thickness is 0.36 m (Kalinka notes "unten 13cm hoch Spuren eines abgearbeiteten Profils").

ώσπερ του] έλέφαντός

Ιστι το ύπε]ρβραδυκεί-

νητον το]ΰ [σ]ώ{λατος.

άλλα τοΰτό] γε εΐ και κα-

5          ταγεινώσκ]ουσ,_ι] [/.οχθη-

ρον ………………..είναι γα]ρ

…………………………. ον

…………………………λ]η

…………………………..Ρo

10        ………………………..παν.

και ό περί  των [ανθρώ

πωνδε , Ιπεί [κοινότη

τατίςνε ς πα[ριστα-

σι, τοιούτος λ[εγεται.

5          πρώτον ρ,εν ο[υν περί

τ] ων γε[ρό]ντων [ύπ]άρ-

χει λόγος, καθόλου

[Λεν γαρ ών ουκ εισιν

ορέξεις πραγμάτων,

1 0       περί τούτων ουδέ λΰ[παι γείνονται

The source here is Ernst Kalinka and Rudolf Heberdey, L'inscription philosophique d'Oenoanda in the Bulletin de correspondance hellénique. Volume 21, 1897. pp. 360.

Fragment 48

Again we have a piece of the puzzle in very good condition with a wide expanse of nearly undamaged text. It is alternatively numbered Cousin 13 and Usener 24. It has no breaks but does however have some illegible patches. 

Column 1

οντος χειμώνα.

φεύγΊοντες ει: επινό-

ησιν οΐκ:ηαάτων ήλθαν,

δ t ôc Ί δε των περιβολών,

5          ας έποιοΰντο τοις σώα|_χ-

<7jiv. είτε φύλλοις αυτά.

σ]*ε'ποντες εϊτε [ίοτα-

vatç είτε και δοοαΐς, άναι-

ροΰντες ηδη τα π:ρό,βα-

10         τα, εις ένΟύαησιν ίη-

θητων, στρεπτών τ.εν

ούπω, κατωτών δ' ίσως

η όποιωνοΰν. είτα όε

προβαίνων ό χρόνος

Column 2

ταϊς έπινοϊαι; αυτών

η των α.ετ' αύτοΰς ενε'-

βαλεν και τόν ίστόν.

εις ούν ούδεαίαν τέχνην,

5          ώ; ο]ΰδέ ταύτα?, ουτ' άλ-

λι ον τινά θεών ούτε

την Αθηναν χαραλτ^υ.-

π|_τ:έον" ~άσας γαρ εγέν-

νησαν αί γοείαι κοα πε-

10         ο'.τντώσε'.ς αετα τοΰ

χρόνου, και τών

φθόνγων δε ένεκεν ( λε'-

γω οε των τε ονοαατων

Column 3

και τών ρηγάτων, ών

το τας πρώτας

γης φύντες ,_άνθρω:-οι )

^.ήτε τόν Έρρη^ν παρα-

5          λααβάνωρ,εν ε·ς δ'.-

δασκαΓλ^ίαν, ώς φασίν

τίνες ( περιφανή; γαρ

αύτ[η] γε άδολετ/ία )

{Λητε τών φιλοσόφων

10         πιστεύωαΓειν τοϊς λέ-

γουσι κατά θε'σιν και

διδαχην ε~ ιτεΟηναι

τα ονόματα τοϊς -ράγ^;Λα·

σιν, ϊνα αυτών έ'χωσί_ι τηυ-

Column 4

α της προς [άλ;λι_ή]λους ένε

κα ραδίας άποδηλώσεως οι

άνθρωποι" γελοϊον γάρ

έστι, α,αλλον δε παν-

5          τος [γ]ελοίου γελοιότε-

ρον, προς τώ και το ά-

όύνα[τ_:ο[ν] αύτώ προσεΐ-

ναι, σ[υνα]γαγείν αε'ν

τίνα τα [το]σάδε πλήθη,

10         ένα τυν^άΐνοντα' ουδέ

γχρ πω [τότε] β[ασι]λ[έ]ες η-

σαν ούόέ αήν γ1 ρ]άααα-

τα, οπού γε t/,ηόε οί φθόν ·

γοι ( περί γάρ τούτων και

The source here is Ernst Kalinka and Rudolf Heberdey, L'inscription philosophique d'Oenoanda in the Bulletin de correspondance hellénique. Volume 21, 1897. pp. 390.

A Note on Kalinka and Heberdey

As we start to delve into the inscription the easiest point of departure is Ernst Kalinka and Rudolf Heberdey, L'inscription philosophique d'Oenoanda in the Bulletin de correspondance hellénique. Volume 21, 1897.

This provides images of the previously documented pieces that they were able to rediscover on their trip to the site. It also provides some conjectural reconstruction of missing parts but in a very limited way. The attraction of starting with their text though is that they had, in a sense, the low hanging fruit at their disposal. By this I mean that they were working with the most obvious pieces of the puzzle and they have thus the biggest harvest of large pieces with multi-column text in fairly good condition. This is not to say that unbroken, undamaged panels do not await discovery but after the long hiatus in the first 70 years after the initial documentation it has been less easy to find some of the complete or near complete blocks like those that early epigraphists found lying around.  

Fragment 45

Again we have a piece of the puzzle in fairly good condition with a wide expanse of nearly undamaged text. It is alternatively numbered Cousin 9 and Usener 21. It is missing a chunk excised from the top which only effects the first line of two columns. Its does however have some illegible patches, particularly at the bottom right and mid-left. 

Column 1

ναι φέρουσ[ιν, ουδέ κατά, την

αύτην άπ[α]ντες [δ]ε[ι]νοΰν-

ται ίδέ]αν, άλλ' οί μέν αύ-

τ]ών άλλήλοις συναντώ-

5          σ]ιν,οί δ' ου, και οί μέν τον όρ-

θον εως τινός περαιοΰ-

σι[ν] δρόμον, λοξόν δ' έτε

ροι, ώσπερ ό ήλιος και ή σ

ελήνη, οί δ[ε] τον αύτοΰ κύ-

10         κλον στρέφονται, καθά-

περ η άρκτος, ετι δ' οί μεν

ύψηλην ζώνην φέρον

ται, οί δ' αυ ταπεινην, και

γαρ τοΰτ' άγνοοΰσιν οί

Column 2

λοί, τον γοΰ]ν ηλιον ύπο-

λαρ.βάνουσιν ούτως ε

ίναι ταττεινον, ώσ~ερ φαί

νεται, [Λ7) οντα ούτως τα-

5          πεινόν. ει γαρ ην ούτως, έν

πυρίζεσΟαι την γην έδει

και τα έ~'

αύτης ττάντα <(πρ

ποάγ[λατα. την ούνάπό-

φασιν όρώαεν αύτοΰ τα-

10         πεινην, αλλ' b'/l αυτόν.

χλ[η]ν τοΰτο μεν παρενβε-

βλησθω, χερί

δ' ανατολών η δη λέγω-

αεν και δύτεων και των

Column 3 

εφεξής, έκ[ε]ϊνο προθέντες,

ότι τον ζητοΰντα τι περί

των άδηλων, αν βλέπη τους

του δυνατού τρόπους πλεί-

5          ονας, περί τοΰδέ τίνος

μόνον τολμηρον καταπο-

φαίνεσθαι. μάντεως γαρ

ααλλόν έστιν το τοιούτον

η ά[ν]δρος σοφοΰ. το μέντοι

10         λέγειν πάντας μεν ενδε

χομένους, πιθανώτερον

δ' είναι τόνδε τοΰδε ορθώς

έχει. ενδέχεται τοιγαρ-

ουν τον ηλιον άνθρακώ-

Column 4

δη τινά κύκλον [είναι και

λεπτον άκρως [ύπο σφοδρών

πνευμάτων α!ω[ρούμενον

πηγής τε επέχ[οντα τό-

5          π[ο]ν τοΰ μέν ά[πιόντος

εξ αύτοΰ πυρο[ς, τοΰ δε συν-

ρέοντος έκ τοΰ [σύμπαν

τοκςατά μεικ[οάς τινας

συνκρίσεις, δια [δε την

10         πολυμιγ[είαν αύτοΰ και έ-

παρκεϊν αύ[τό τοΰτο πέφυ-

κε τώ κόσμω [παντί. . ……

χοντος ενε………………..

τυνχανον………………….

The source here is Ernst Kalinka and Rudolf Heberdey, L'inscription philosophique d'Oenoanda in the Bulletin de correspondance hellénique. Volume 21, 1897. pp. 386.