Fragment 48

Again we have a piece of the puzzle in very good condition with a wide expanse of nearly undamaged text. It is alternatively numbered Cousin 13 and Usener 24. It has no breaks but does however have some illegible patches. 

Column 1

οντος χειμώνα.

φεύγΊοντες ει: επινό-

ησιν οΐκ:ηαάτων ήλθαν,

δ t ôc Ί δε των περιβολών,

5          ας έποιοΰντο τοις σώα|_χ-

<7jiv. είτε φύλλοις αυτά.

σ]*ε'ποντες εϊτε [ίοτα-

vatç είτε και δοοαΐς, άναι-

ροΰντες ηδη τα π:ρό,βα-

10         τα, εις ένΟύαησιν ίη-

θητων, στρεπτών τ.εν

ούπω, κατωτών δ' ίσως

η όποιωνοΰν. είτα όε

προβαίνων ό χρόνος

Column 2

ταϊς έπινοϊαι; αυτών

η των α.ετ' αύτοΰς ενε'-

βαλεν και τόν ίστόν.

εις ούν ούδεαίαν τέχνην,

5          ώ; ο]ΰδέ ταύτα?, ουτ' άλ-

λι ον τινά θεών ούτε

την Αθηναν χαραλτ^υ.-

π|_τ:έον" ~άσας γαρ εγέν-

νησαν αί γοείαι κοα πε-

10         ο'.τντώσε'.ς αετα τοΰ

χρόνου, και τών

φθόνγων δε ένεκεν ( λε'-

γω οε των τε ονοαατων

Column 3

και τών ρηγάτων, ών

το τας πρώτας

γης φύντες ,_άνθρω:-οι )

^.ήτε τόν Έρρη^ν παρα-

5          λααβάνωρ,εν ε·ς δ'.-

δασκαΓλ^ίαν, ώς φασίν

τίνες ( περιφανή; γαρ

αύτ[η] γε άδολετ/ία )

{Λητε τών φιλοσόφων

10         πιστεύωαΓειν τοϊς λέ-

γουσι κατά θε'σιν και

διδαχην ε~ ιτεΟηναι

τα ονόματα τοϊς -ράγ^;Λα·

σιν, ϊνα αυτών έ'χωσί_ι τηυ-

Column 4

α της προς [άλ;λι_ή]λους ένε

κα ραδίας άποδηλώσεως οι

άνθρωποι" γελοϊον γάρ

έστι, α,αλλον δε παν-

5          τος [γ]ελοίου γελοιότε-

ρον, προς τώ και το ά-

όύνα[τ_:ο[ν] αύτώ προσεΐ-

ναι, σ[υνα]γαγείν αε'ν

τίνα τα [το]σάδε πλήθη,

10         ένα τυν^άΐνοντα' ουδέ

γχρ πω [τότε] β[ασι]λ[έ]ες η-

σαν ούόέ αήν γ1 ρ]άααα-

τα, οπού γε t/,ηόε οί φθόν ·

γοι ( περί γάρ τούτων και

The source here is Ernst Kalinka and Rudolf Heberdey, L'inscription philosophique d'Oenoanda in the Bulletin de correspondance hellénique. Volume 21, 1897. pp. 390.

A Note on Kalinka and Heberdey

As we start to delve into the inscription the easiest point of departure is Ernst Kalinka and Rudolf Heberdey, L'inscription philosophique d'Oenoanda in the Bulletin de correspondance hellénique. Volume 21, 1897.

This provides images of the previously documented pieces that they were able to rediscover on their trip to the site. It also provides some conjectural reconstruction of missing parts but in a very limited way. The attraction of starting with their text though is that they had, in a sense, the low hanging fruit at their disposal. By this I mean that they were working with the most obvious pieces of the puzzle and they have thus the biggest harvest of large pieces with multi-column text in fairly good condition. This is not to say that unbroken, undamaged panels do not await discovery but after the long hiatus in the first 70 years after the initial documentation it has been less easy to find some of the complete or near complete blocks like those that early epigraphists found lying around.  

Fragment 45

Again we have a piece of the puzzle in fairly good condition with a wide expanse of nearly undamaged text. It is alternatively numbered Cousin 9 and Usener 21. It is missing a chunk excised from the top which only effects the first line of two columns. Its does however have some illegible patches, particularly at the bottom right and mid-left. 

Column 1

ναι φέρουσ[ιν, ουδέ κατά, την

αύτην άπ[α]ντες [δ]ε[ι]νοΰν-

ται ίδέ]αν, άλλ' οί μέν αύ-

τ]ών άλλήλοις συναντώ-

5          σ]ιν,οί δ' ου, και οί μέν τον όρ-

θον εως τινός περαιοΰ-

σι[ν] δρόμον, λοξόν δ' έτε

ροι, ώσπερ ό ήλιος και ή σ

ελήνη, οί δ[ε] τον αύτοΰ κύ-

10         κλον στρέφονται, καθά-

περ η άρκτος, ετι δ' οί μεν

ύψηλην ζώνην φέρον

ται, οί δ' αυ ταπεινην, και

γαρ τοΰτ' άγνοοΰσιν οί

Column 2

λοί, τον γοΰ]ν ηλιον ύπο-

λαρ.βάνουσιν ούτως ε

ίναι ταττεινον, ώσ~ερ φαί

νεται, [Λ7) οντα ούτως τα-

5          πεινόν. ει γαρ ην ούτως, έν

πυρίζεσΟαι την γην έδει

και τα έ~'

αύτης ττάντα <(πρ

ποάγ[λατα. την ούνάπό-

φασιν όρώαεν αύτοΰ τα-

10         πεινην, αλλ' b'/l αυτόν.

χλ[η]ν τοΰτο μεν παρενβε-

βλησθω, χερί

δ' ανατολών η δη λέγω-

αεν και δύτεων και των

Column 3 

εφεξής, έκ[ε]ϊνο προθέντες,

ότι τον ζητοΰντα τι περί

των άδηλων, αν βλέπη τους

του δυνατού τρόπους πλεί-

5          ονας, περί τοΰδέ τίνος

μόνον τολμηρον καταπο-

φαίνεσθαι. μάντεως γαρ

ααλλόν έστιν το τοιούτον

η ά[ν]δρος σοφοΰ. το μέντοι

10         λέγειν πάντας μεν ενδε

χομένους, πιθανώτερον

δ' είναι τόνδε τοΰδε ορθώς

έχει. ενδέχεται τοιγαρ-

ουν τον ηλιον άνθρακώ-

Column 4

δη τινά κύκλον [είναι και

λεπτον άκρως [ύπο σφοδρών

πνευμάτων α!ω[ρούμενον

πηγής τε επέχ[οντα τό-

5          π[ο]ν τοΰ μέν ά[πιόντος

εξ αύτοΰ πυρο[ς, τοΰ δε συν-

ρέοντος έκ τοΰ [σύμπαν

τοκςατά μεικ[οάς τινας

συνκρίσεις, δια [δε την

10         πολυμιγ[είαν αύτοΰ και έ-

παρκεϊν αύ[τό τοΰτο πέφυ-

κε τώ κόσμω [παντί. . ……

χοντος ενε………………..

τυνχανον………………….

The source here is Ernst Kalinka and Rudolf Heberdey, L'inscription philosophique d'Oenoanda in the Bulletin de correspondance hellénique. Volume 21, 1897. pp. 386.

Fragments 37 & 38

Fragments 37 & 38 fit together quite obviously. While 37 is almost pristine, fragment 38 is broken off on its right side. These fragments are otherwise known as Cousin 4 and Usener 16.

Column 1

έστιν δια τε το έν τοΐς

πράγμασι ποικίλως ά-

στατον και το έμον ε-

ξωθε γήρας, τα περί ά-

5          πειρίας κόζμων, ώς ηξί-

ωσας, απέστειλα σοι. συν-

τυχία δε του πράγματ

οςάγα θη κέ/ρησαι*

πριν η γαρ έλθεϊν σου

10         την έπιστολην Θεο-

δωρίδας ό Λΐνδιος,

εταίρος ημών, δν ούκ ά-

γνοεϊς, αρχόμενος ετι

του φιλοσοφείν, τον

Column 2

αύτον επ[ρ]αττεν λό-

γον. έναρ[θ]ρότερος

δ' ούτος έγ[ε]ίνετο δια

το έν άμφι οϊ]ν ημεϊν

5          παρουσι στ[ρ]ε'φεσθαι.

αί γαρ εξ ά[λ]λήλων

συνκαταθ[ε'σε]ις τε

και άντιφ[άσει]ς ετι δ'

ερωτήσεις άκρειβεσ-

10         τέραν έπ[οΐο]υντο

του ζητ[ου]αε'νου

την ερε[υν]αν. δια τοΰ-

το ούν, Άν[τ]ίπατρε,

την διάλε[ςι]ν εκεί—

Column 3

νην απέστειλα σοι, ίν[α

δη το ίσον γένηται τώ

κάν παρών αυτός

ομοίως Θεοδωρίδα

5          τα μεν ώμολόγεις, οίς

δ' έπηπόρεις, και προσ-

επυνθάνου. εστίν

δε αύτη τοιαυτηνεί τί

να την άρχην έχουσα'

10         ώ Διόγενες, ό Θεο-

δωρίδας εΐπεν, ότι

μεν αληθές έστιν

το Επικουρώ περί α

πειρίας κόσμων

Column 4

[ταβληθέν δόγμα κτλ.]

……………………………

…………………………….

…………………………….

……………………………

5          δρ.,……………………….

α………………………….

κ α……………………….

10         μα………………………

οίον[εί (?)……………

τι έν γέ|_νει (?)……….

Έπικουρ……………….

ρας περί [α. . …………

The source here is Ernst Kalinka and Rudolf Heberdey, L'inscription philosophique d'Oenoanda in the Bulletin de correspondance hellénique. Volume 21, 1897. pp. 377.

New Storage Depot

After nearly a century of exposure and depredation the task of protecting if not displaying the remains of Diogene's inscription has finally been taken in hand. In 2011, more than fifty fragments of the philosophical inscription, some of them weighing up to 500 kg, were salvaged from the terrain and moved to the depot built for them the previous year. Thus more than half of the known fragments are now safely stored in the building.

The Doyen of Oinoanda

While the circle of names associated with the Oinoandan scholarship is small the name that stands out most prominently in recent times is that of Professor Martin Ferguson Smith, OBE, MA, MLitt, LittD, FSA who currently holds the title as Emeritus Professor in the Department of Classics and Ancient History at Durham University. He was Professor of Classics there from 1988 to 1995 (Emeritus Professor thereafter).

He is internationally known as an editor and translator of Lucretius and as the discoverer and editor, over more than forty years, of extensive sections of the inscription set up by Diogenes of Oinoanda. The results of his work at Oinoanda has been presented in several books and about 60 articles. 

He was awarded the international Theodor Mommsen Prize for Herculaneum Papyrology in 2004. As well as remaining very active in classical research, including at Oinoanda, he has recently produced work on Rose Macaulay, Dorothy L Sayers, and Virginia Woolf. He was appointed OBE 'for services to scholarship' in 2007. Since 1995 he has lived on Foula, a remote and rugged island 20 miles west of the Shetland mainland.

We have already quoted from his many and various essays, his major works on the subject are the two volumes:

• The Epicurean inscription / Diogenes of Oinoanda ; edited with introduction, translation and notes by Martin Ferguson Smith. 660 p., 18 p. of plates : ill., maps, plans ; 24 cm. Napoli : Bibliopolis, 1993.

• Martin Ferguson Smith, Supplement to Diogenes of Oinoanda The Epicurean Inscription. Istituto Italiano per gli Studi Filosofici. La Scuola di Epicuro. Napoli: Bibliopolis, 2003. Pp. 156; figs. 6. ISBN 88-7088-441-4

Fragment 151

Martin Ferguson Smith restored Fragment 151 (NF 97) as:

[ὅπως ἡδονή, μη]-

[κέτι τῶ]ν διαλειμμα[ά]-

[των παρ]όντων, αὐτο-

[μάτως] προφανῇ βλά-

[πτουσα μ]ηδὲν τὴν φύ-

σιν.ω τὰ] γὰρ ὑγρὰ τροφεῖα

and translated it as:

... [in order that], when the interstices [are no longer there, pleasure] may appear of its of its own accord without doing any harm to the constitution. V For liquid [nourishment] ...

The source is Martin Ferguson Smith, Supplement to Diogenes of Oinoanda The Epicurean Inscription. Istituto Italiano per gli Studi Filosofici. La Scuola di Epicuro. Napoli: Bibliopolis, 2003.